BACHMANN Julius

BACHMANN Julius Maximilian Peter

(1844 – 1924), burmistrz i nadburmistrz Bydgoszczy.

Ur. w Chełmnie. Absolwent tamtejszego gimnazjum. Studiował prawo w Berlinie i Heidelbergu. W l. 1865-67 praktyki w sądach w Berlinie i Chełmnie. Następnie pracował w Sądach Apelacyjnych w Kwidzynie i Wrocławiu. Po zdanym w 1870 r. egzaminie asesorskim pracował w sądach w Świeciu i Lubawie. W końcu 1871 r. sędzia powiatowy w Suszu, następnie w Toruniu. W wieku 34 lat został w 1878 r. burmistrzem Bydgoszczy. W okresie jego urzędowania nastąpiło uprzemysłowienie miasta i rozwój budownictwa. W 1882 r. otrzymał tytuł nadburmistrza miasta. Zasiadał w parlamencie pruskim. W 1890 r. mimo osiągnięć i rozwoju Bydgoszczy nie został ponownie wybrany burmistrzem. Opuścił miasto i został justycjariuszem w Regencji w Osnabrück. Tam pracował do przejścia na emeryturę w 1919 r. Tam też zmarł 3 V 1924 r.

&nbsp

Współcześnie w regionie upamiętniony poprzez:

– jego imię nosiła wcześniej ulica Libelta w Bydgoszczy

&nbsp
Oprac. na podstawie:

Marek Romaniuk, Bachmann Julius Maximilian Peter, [w:] Bydgoski słownik biograficzny, pod. red. Janusza Kutty, t. 1, Bydgoszcz 1994, s. 20-22.

GROSSÓWNA Helena

GROSSÓWNA Helena

(25 XI 1904 – 01 VII 1994), aktorka filmowa i teatralna, tancerka

Ur. w Toruniu. W Toruniu spędziła lata młodzieńcze. W 1924 r. zadebiutowała w Teatrze Miejskim w Toruniu w „Księżniczce czardasza”. Od 1926 r. występowała jako tancerka w Pomroskim Teatrze Objazdowym. W 1928 r. wyjechała do Paryża na kurs baletowy i odbyła tournée w Europie. W 1930 r. wróciła do Torunia, w którym w ciągu roku wystąpiła w 14 premierach i opracowała układ choreograficzny do 17 przedstawień. W 1931-1933 była primabaleriną w Teatry Wielkiego w Poznaniu. W 1933-34 pracowało jako
choreograf i tancerka w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy, a następnie wróciła do Poznania. W 1935 r. rozpoczęła karierę filmową. W latach 1935-1939 zagrała w 17 filmach. Podczas okupacji pracowała jako kelnerka „U filmowców” i występowała w kabarecie literackim.
Podczas była zaangażowana w działalność konspiracyjną, walczyła w Powstaniu Warszawskim. Po upadku powstania trafiła do obozu jenieckiego.

Po wojnie pracowała w Teatrze Siedmiu Kotów w Krakowie, Teatrze Os w Łodzi, w Teatrze Syrena w Warszawie. Wystąpiła m. in. w takich filmach jak „Kolorowe pończochy” (reż. J. Nasfeter, 1960) i „O dwóch takich, co ukradli księżyc” (reż. J. Batory, 1962).

Oprac. na podstawie:
Artur Duda, Teatr w Toruniu 1904–1944. Opowieść performatyczna, Toruń 2020.

 

Ta strona korzysta z ciasteczek. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.